De 30-groep op 26 juli 2015

Ja vrienden, de dertigers moesten weer eens een specialleke doen. Het begon al met Ingrid die kwam aangestoven met op haar stuur een reuzetaart. Zij verjaarde, ze werd 38 of zo, iemand liep naar Dini om een grote kan koffie, de taart werd aangesneden en ieder kreeg een groot deel. Verjaardagswensen, kussen uitdelen, vreugdedansen - je kent het wel. Oprommelen, afwas gedaan, benen terug stretchen en de ganse groep was er klaar voor. De rit ging vlot van start. We hadden onze toppers bij: Mark Van Put, Danny Jongenelen, Ria Kloek, Jarige Ingrid, de twee Theo's zowel die van Deurne als de Face Book Theo, den Yves, Ottï, Jef Van Oevelen, de Peter, Erik DM enz ... Aan de kop werd meteen het heft stevig in handen genomen. Voor mij het moment om me maar lekker weg te steken in de groep: niks zo leuk als het bestuderen van achterwielen! Het weer was net goed voor een zondagsritje met de vrienden, de tongen kwamen dan ook snel los. Het tempo lag zeer goed tot we ergens ten velde afsloegen en wind pal op de neus kregen. Toen werd het heel stil in de groep, het was in de beugel duiken, lager schakelen en dabberen. Maar goed onder leiding van beresterke koprijders lukten wij erin om ook dit natuurfenomeen te overwinnen. Zel was ik links en rechts bij de sterkeren in het wiel gekropen of was aan hun zadel gaan hangen - waarvoor dank, vrienden. Nog voor we tegen de wind vochten was er een technische oefening ingelast door de ritcommissarissen: slalommen tussen afgeknakte of weggewaaide takken en bladeren, die her en der kilometers ver over het fietspad verspreid lagen. Als echte Mariannes Vos en Svennen Nys wisten we er tussendoor te manoevreren. Drie lekke banden, één onechte en twee echte, werden vakkundig aangepakt, tegelijk werd de rest van de koffie en de taart opgesmukkeld en 'wat had je dan gedacht' werd er een plaspauze ingelast (dat kwam vast door te veel koffie). Tegen een hels tempo werd er naar huis gereden vanaf rondpunt Jagersrust was er geen houden aan. Ik had het allang opgegeven en was met mijn Bianchi en al op de bus gestapt om daar wat reclame voor onze club te maken. Die bus zette me netjes voor De Biezen af zodat het net leek alsof ik samen met de anderen was aangekom. In De Biezen gingen meteen alle remmen los: vakantieplannen werden besproken, de essentie van het man-zijn, de verhouding tussen een 50 en een 52, anderen legden nieuwe hun schoenen op tafel die ze deze week gekocht hadden, de stoelen en tafels gingen aan de kant want er moest met Ingrid gedanst worden, en ja als de tapkraan openstaat dan weet je het wel ... tot volgende week (RS)

terug naar start: klik hier