Rit Willemstadt 6 augustus 2015

Foto's: klik hier  Ritverslag: Wat zou de dag brengen? Kijk, de zon was alvast van de partij. Daarnaast beloofde de weersite dat de temperatuur na de middag rond de 30° zou schommelen. De wind, nog steeds volgens diezelfde weersite, zou redelijk blijven. Als je regelmatig fietst, weet je dat het weer die site niet altijd volgt. Maar goed, dat zouden we wel zien. Bij het vertrek zag het er veelbelovend uit. Stonden te popelen om te vertrekken: Ria Kloeck,Eddy Quirijnen, Jef Van Oevelen, Mark van Put, Dirk Van Reusel, Mark Van Pelt, Ronny Westelinck, Andy Berek, Wilfiried Schonkeren, Walter Breukinck, Chris Paelinkcx, Willy Mous, Annick Brackx, den Erik van ‘t Houten Kot, en iemand met een wit Trekpakje, zij die ik mocht vergeten zijn die ontvangen ook hun startgeld.

Goed we gingen van start met Mark van Put en ikzelf als koprijders. De Mark had er al meteen zin in het tempo zou behoorlijk worden. Hoewel er bij de start eigenlijk afgesproken was om 30 op de teller te rijden. Velen waren goed in vorm en het tempo lag behoorlijk hoger, maar daar kan je nu eenmaal niks aan doen. De rit zelf was leuk, goede wegen, toffe omgeving met veel natuur en bosrijk. Ronny wist nog een extra toertje dat zeker de moeite loonde. Op de heenweg blies de wind meestal in de rug en dan viel het wel mee. Sommigen, waaronder ikzelf, waren niet weinig content dat we eindelijk in Willemstadt waren voor onze stop. De terrassen zaten goed vol dus moesten we wel het etablissement helemaal links nemen (heel goed dat stopt misschien een beetje de wenking naar rechts die Antwerpen omknelt). We werden daar goed bediend: koffie, latté, ice-tea, sommigen 3 pinten, lekkere spie appelgebak, Annick een pannenkoek, Dirk een broodje (enfin een Breugheliaans gedoe).

De blazen geleegd, de bussen gevuld, de groepsfoto en iedereen terug op weg. De wind had de weersite niet bekeken en blies stevig in ons nadeel. Sterke koprijders Andy, Ronny, Eddy, Mark … hielde de teller op 32, 33.7 en als de wind wat beter stond 35, 36 tot 38, flink trappen geblazen. Iemand wees een put aan, iemand fluisterde het, de Walter knalde erin ‘snake bite’ en aan de kant, bandje herstellen. Annick nam een plaspauze zo’n 200 meter verder: ‘We zijn allemaal toch hetzelfde!’, zegde ze resoluut. Wijsheden worden altijd gesmaakt. Volle maag en volle bak ging de rit verder, het tempo steeds hoger, het was op sportief niveau toch best wel hoog. Voor mij te hoog, ik zal moeten afvallen en bijtrainen om nog mee te kunnen, maar dat zit er niet meer in. Voor de anderen kan ik niet spreken die leken moeiteloos te kunnen volgen, dus geen probleem!

Nadien in Putte op het terras van de Kroon ging het er echt gezellig aan toe. Met de hele groep werd er nagekaart, plezier gemaakt en gelachen. Conclusie: een meer dan geslaagde dag, met dank aan de initiatiefnemers, de koprijders en uiteraard alle deelnemers. (RS)

terug naar startpagina: klik hier