Verslag Grote Rit 26 mei 2015

voor de foto's: klik hier

Een paar dankwoorden zijn vandaag heus wel op hun plaats. In eerste instantie moeten wij de initiatiefnemers Ronny Hellemans en Jef Van Oevelen van harte bedankten, zij verdienen alle lof voor dit prachtige initiatief waar veel sportfietsers van de verschillende groepen, maar ook sportfietsers van zowel binnen als buiten De Spartaan hebben genoten. Daarnaast wil Ronny Hellemans de dames Ria, Ingrid en Annick feliciteren voor hun prachtige prestatie en tegelijk de kopmannen voor hun voortreffelijke werk. Zij hebben er op toegezien dat het tempo netjes was zoals afgesproken.

De rit zelf, rond kwart na negen verzamelden de eersten aan het Kruidvat juist over de grens - enfin als ge van België komt. Onmiddellijk barstte er een olijk getetter los. De fietsers hebben mekaar blijkbaar veel te vertellen. Dat hoeft ook niet te verwonderen. De Spartaan telt verschillende groepen, die allemaal hun eigen ritten rijden en De Spartaan richt allerlei activiteiten in, daar komt nog bij dat Spartanen individueel ook nog deelnemen aan toertochten of eigen ingerichte voorbereidingen op verschillende plekken in binnen en buitenland. Dus dat betekent dat er veel te vragen en te vertellen valt. De Jef noteerde netjes wie er allemaal was komen opdagen en toen de klok half tien sloeg trok de groep zich op gang richting. Het weer was er klaar voor maar een halsstarrig wolkendek weerhield de zon ervan om er een schitterende dag van te maken. Koud was het niet, maar laten we zeggen: friskes! Goed, De Spartanen zijn wel meer gewend, kniestukken, armstukken, craftjes enz. maakten dat iedereen gewapend was om de 120 km af te malen. Het tempo lag zo goed dat iedereen goed aan de praat was over van alles en nog wat. Daardoor werd er wel met een scheef oog naar het landschap gekeken, maar toch meer met een half oor naar mekaar geluisterd. Het sociale aspect stond vandaag hoog op de agenda. Dat mag ook onderstreept worden: De Spartaan rijdt zijn grote ritten met mensen uit de 27, 30 en 34 ploeg. Je leert op die manier mekaar wat beter kennen. Dat geldt zeker voor de tussenstop aan 'het kleine café aan de haven' in Stavenisse. Daar werd de innerlijke mens versterkt de meesten namen appelgebak met koffie, maar er waren er ook die een broodje aten. Het was zo gezellig dat verschillenden verlenging vroegen voor de pauze. De organisatoren keurden dat dadelijk goed. Het werd er alleen maar leuker op. Dat bewijst natuurlijk dat fietsen niet alleen een gezonde sportieve bezigheid is, maar ook een fantastische ontspanning. Proficiat aan iedereen.

Uiteraard moet je op een bepaald moment vertrekken, of we hadden er nog gezeten. Jef Van Oevelen en Luc Dierickx namen de kop en leidde ons langs de leuke, veilige wondermooie, bewonderenswaardige dorpjes. Toch was het tempo weer van dien aard, dat de fietsers hun gesprekken danig verder zetten. Vanzelf schoof iedereen op in de groep zodat je makkelijk tijdens de rit met een tiental verschillende sportvrienden aan de klap geraakte. De terugweg verliep rustig. Gelukkig werden we bespaard van lekke banden of technische problemen. Dat hield wel in dat er op de terugweg een plaspauze ingelast werd. Op de heenweg hadden we geprofiteerd van het feit dat de brug omhoog stond aan het eind van de Oesterdam om te plassen. Aan het eind van de rit schoof het wolkendek open en kon de zon haar volle warmte geven. Ja, dan moet je wel een terrasje doen. Wij verbouwden vlug even het terras van De Kroon en de debatten werden geopend. In ieder geval was het een dag, een rit om in te kaderen. Iedereen heeft ervan genoten. Denk eraan vrienden, volgende week donderdag is het opnieuw zover, tot dan! (RS)