ritimpressies

25-groep

Ritverslag 28 oktober

Rit 35.

Om 09.00 uur stonden er 8 mannen klaar om te vertrekken voor de laatste rit van het seizoen 2018. Roland had er zelfs speciaal verlof voor genomen. Op de valreep kwamen Peter van Steenlandt en zijn neef Liam zich nog bij ons voegen, zodat we voor een zeer frisse rit met 10 man konden starten. Met een stevig windje schuin voor op kop reden we richting de Kalmthoutse Heide. Goed en wel aangekomen bij de kruising bij Heibos haakte Mark van Belle af. Het bleek te koud voor hem te zijn. Het duurde een tijdje voordat we in formatie konden gaan rijden, want de stevige tegenwind zorgde ervoor dat de ambitie om met Willy op kop te gaan rijden niet erg groot was. Eenmaal op de heide kwam Wim toch mee op kop en konden we met twee naast elkaar de rit verder zetten. Toen we op een bepaald moment linksaf sloegen in de polder kregen we de wind in de rug en hoorde je duidelijk de zucht van verlichting door ons groepje heen. Maar met een grijns op zijn gezicht liet Willy weten dat dat niet lang zou duren. Uiteindelijk kregen we toch wat voordeel richting de kruising Huijbergsebaan, maar daar kwam dan even later de Kraayenberg in zicht. Verderop lag dan de Rijzende weg nog te wachten, maar het was de korte versie, dus konden we via Non Plus Ultra de finale van deze rit inzetten. En wat voor een finale! Op de Hinkelenoorddijk kregen de dappere 25-ers een windkracht van 5-6 Beaufort pal op kop. Dat was stoempen geblazen. Maar ook daar wisten we wel raad mee en zo konden we via de Ossendrechtse polder de rit richting Putte inzetten. En zo legden we de laatste kilometers van het seizoen 2018 af. Wat is het toch weer verschrikkelijk snel gegaan.

Wat dat seizoen betreft, nog enkele bijzonderheden vielen op. Zo moesten we op 11 en 18 maart verstek laten gaan wegens de zeer slechte weersomstandigheden. Dat was de eerste keer dat ik weet dat we twee zondagen achter elkaar niet konden rijden. Dan was op 29 april alleen Serge op komen dagen. Ook op die zondag was het weer zo slecht dat de rest van de 25-ers het niet zag zitten. Uit coulance hebben we Serge de 15 kilometer heen en terug naar Hoevenen in het klassement opgenomen. Want doortastendheid mag ook beloond worden nietwaar?

Inmiddels was Gerrit met een tijdens de wintersport opgelopen sleutelbeenbreuk niet in staat om met ons mee te rijden. En in mei raakte Serge geblesseerd aan zijn knie, ook voor langere tijd. In juni viel Yves van Bergen na een zondagrit op de terugweg naar huis en brak zijn sleutelbeen. Peter van Hees maakte een ongelukkige val en raakte zwaar geblesseerd aan een knie. Wim Stokmans moest een paar zondagen verstek laten gaan wegens gekneusde ribben na een val van de trap. Ger Olfers kreeg last van een van zijn voeten en moest afhaken. Veerle Vidal haakte ook af na de vakantie. Zij gingen gelukkig verder bij de 23-groep en stopten niet met fietsen. Gelukkig waren Johan Vernimmen, Glenn Vervloet en Elian Smout regelmatige deelnemers. Anders was het groepje 25-ers dat nog overgebleven was maar erg mager geweest. Zeker in de verlofperiode. Met deze opsomming wil ik maar zeggen dat we hopelijk volgend seizoen van al die ellende gespaard zullen blijven. Ik hoop jullie allemaal op 20 november a.s. te zien op de evaluatievergadering.

 

Groetjes, Adri.

Ritverslag 21 oktober.

Rit 34.

Opnieuw verzamelden de 25-ers wegens de Putse kermis bij de parking van het Ravenhof, in de hoop dat we wat meer deelnemers mochten noteren dan vorige week. En we werden niet teleurgesteld. Uiteindelijk waren er 11 dapperen die zich aan een tochtje door de Bathse polder wilden wagen. En nog positief nieuws: Yves van Bergen was na een lange blessuretijd weer terug om met ons mee te rijden. Wie weet sluiten volgende week Gerrit en Peter ook nog aan om de laatste rit mee te rijden van dit seizoen. Want dat is helaas wel zo, volgende week zondag sluiten we het seizoen 2018 alweer af. Wat is het toch weer snel gegaan. We hebben een prachtige zomer achter de rug met heel veel goed fietsweer. En nu gaan we de donkere dagen weer tegemoet. De harde kern van de 25-ploeg was de dag ervoor op stap geweest om de Grenspalenwandeling te gaan doen in de buurt van De Leeuw van Vlaanderen en afsluitend met een etentje in De Heusche Bollaert. Dat was een gezellige dag en met de vrouwen erbij was er uiteraard niemand te laat thuis. De rit op zichzelf werd zonder enig probleem verreden, onder wisselende stemmingen. De ene keer werd er gezongen onderweg, de andere keer werd er gemopperd over de paar rotbultjes waar we overheen moesten, zoals de oprit naar de Noordlandbrug en de brug over het ScheldeRijnkanaal. Maar onder leiding van Willy kwamen we tevreden bij de Biezen aan om weer de nodige sterke verhalen aan te horen. Aan het gelach te horen zat de stemming er bij ons ploegske weer goed in. Dus allen op post volgende week om het seizoen af te sluiten. En diegenen die niet in staat zijn om te fietsen zijn altijd welkom om ons een bezoekje te brengen op deze laatste zondag.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 14 oktober.

Rit 33.

Aan het weer zal het zeker niet gelegen hebben. Maar door o.a. de gemeenteraadsverkiezingen in Belgie was de opkomst op deze zonnig zondagochtend maar magertjes. Slechts 7 mannen kwamen aan de start, die voor de gelegenheid ook nog eens was verlegd naar de oprit van het ravenhof. Willy had nachtdienst gehad en kon er dus weer niet bij zijn. Dus onder leiding van Adri, met alle risico van dien, gingen we op weg voor een rit van 60 km. via Zandvliet, Ossendrecht zo de polder in. We hadden de wind mee en reden met een snelheid van 28/29 km/h met twee vingers in onze neus. Wat kan fietsen dan toch lekker zijn nietwaar? Als verrassing was het vaste stukje kinderkoppen in de Ossendrechtse polder in deze rit opgenomen en een paar van onze deelnemers hadden dat stukje nog nooit onder de wielen gehad. Tja, onze ritten zitten vol verrassingen en dit was er eentje van. Na de hergroepering gingen we richting Bathse brug, om daar de eerste hoogtemeters te overwinnen. Vlak voor Bath gingen we richting de Woensdrechtse polder om zo op de oprit naar de Oesterdam uit te komen. En alles ging nog steeds volgens het boekje! De tweede hobbel van de dag was de brug over het Schelde-Rijnkanaal en daar kregen we ook de wind tegen. En die was inmiddels behoorlijk aangewakkerd. We kregen gelukkig wat bescherming van de spoordijk en zo voerde de weg ons naar Korteven. Dat is daar altijd een lastig stukje. Bij Mattemburgh gingen linksaf, om de moeilijke kant van de Kraayenberg te bedwingen en zo verder over de Zuidgeest richting Huijbergen. Via de Kooiweg ging het op het kruispunt met de Huijbergseweg linksaf tot de rotonde bij Huijbergen en via de Abdijlaan naar de Putseweg. Alles verliep foutloos! We kwamen bij de Biezen aan, en toen waren er nog maar twee over, Roland en Adri. De rest moest snel naar de stembureaus, dus het praatje na de rit was maar heel beperkt. We kijken weer naar de volgende zondag uit. Hopelijk blijft het de komende weken nog zo'n goed weer.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 7 oktober

Het groepje 25-ers is, nu dat het seizoenseinde nadert  weer een beetje aan het groeien. Hoewel er ook weer een paar vaste namen ontbraken. We hebben een raar verloop gehad dit jaar met tal van blessures. Gelukkig was Serge weer vol ambitie aan de start verschenen na zijn knieproblemen en onze laatse nieuwe leden, Walter en Roland hadden er ook weer zin in. Hoewel Walter zich in een onbewaakt moment liet ontvallen dat hij wel zin had om "weg te kruipen" vandaag. Met z'n elven begonnen we eraan om 09.00 uur en het ging goed vooruit. Net voordat we de Kalmthoutse heide op wilden rijden brak er een spaak in Walters' voorwiel en hij besloot om op een rustig tempo terug naar huis te rijden om verdere schade te voorkomen. Een verstandig besluit, alleen jammer voor hem dat hij de rit niet verder af kon maken. In de tweede helft van de rit waren er wat hoogtemeters gepland door Willy en zo togen we de Kraaienberg op (gelukkig langs de gemakkelijke kant) en zo verder om via Woensdrecht de Rijzende weg op te gaan. Daarna in Hoogerheide nog een stukje Scheldeweg van 7% en zo konden we er voorlopig weer tegen. Met wat pijn en moeite hebben we die hobbels weer overwonnen en konden we in een rustig tempo richting Putte om bij de Biezen de nieuwste wereldproblemen weer even op te lossen. Want ook daar zijn we goed in nietwaar? Willy attendeerde ons er nog eens op dat de startplaats op de komende twee zondagen op de parkeerplaats is van het Ravenhof vanwege de Putse kermis. En vrijdag a.s. is er een extra ledenvergadering in de Biezen om de bestuursproblemen op te lossen. Tot zondag.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 30 september.

Rit 31.

Het was zeer fris deze zondagochtend. De thermometer haalde amper 2,5º C. Gelukkig een zwakke tot matige wind. We waren met 8 dapperen aan de start verschenen en naar later bleek was die aanduiding "dapperen" niet eens erg overdreven. Want bij de andere groepen was de animo ook niet om over naar huis te schrijven. Dat bleek o.a. toen we goed en wel waren gestart, we gewaarschuwd werden door mensen van de 27-groep. Die hadden besloten vanwege de lage opkomst van hun eigen deelnemers om samen met ons mee te rijden en sloten netjes in de Herenbaan achter ons aan. Het temperatuurverschil in de schaduw en in de zon was duidelijk te merken, maar dat zou naarmate de tijd vorderde vanzelf overgaan. Tot richting Roosendaal ging alles goed, maar toen kreeg Adri zijn gebruikelijke zondagblack-out en sloeg linksaf voor de spoorwegovergang in plaats van na die overgang en toen kwamen we op een weggetje uit waar we nog nooit waren geweest. Tot ieders verrassing zat er ook nog een stukje van 500 meter "Strade Bianchi" in het parcours. Dat ontlokte de  27-ers de uitspraak "Die Willy zit ook altijd vol verrassingen". En hij was er niet eens bij! Wij hielden wijselijk onze mond en deden of dit de normaalste zaak van de wereld was en dat meerijden met de ritten van de 25-ers altijd leuk en vol afwisselingen zit. Uiteindelijk hadden we een extra lus gemaakt van bijna 5 km. zodat we bij aankomst 70 km. konden bijschrijven inplaats van de geplande 64 km. Maar daar had niemand problemen mee. We konden uiteindelijk nog onder het genot van warme en koude dranken nog even nagenieten van een frisse, maar ook leuke rit.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 23 september

Rit 30
De weersvoorspellingen voor zondag waren zodanig slecht zodat er in de dagen daarvoor in de wandelgangen reeds werd gezegd dat de rit, spijtig genoeg, geen doorgang zou kunnen vinden.
Maar op zondagochtend werden de voorspelde windkracht en hoeveelheid regenwater verschoven en ons in de namiddag zouden kunnen bereiken.
Maar aan de verzamelplaatsen in Putte was het toch bevreemdend stil. Aan het Kruidvat geen renners in het gekende Spartaan pakje te bespeuren. Er kwamen druppelsgewijs een paar man aanrijden.
Iets verderop aan het douaneplein stond zowaar een klein groepje van 5 man. Er was geweten dat we het niet gingen drooghouden maar we gingen toch op pad voor een mooie rit in de polders.
Van de wind hadden we geen last want die zat meestal in de rug en na een halfuurtje rijden begon het deftig te miezeren. Maar ieder had zijn regenjasje aan en er werd niet over geklaagd.
Ter hoogte van Waarde draaide het parcours richting thuishaven en kreeg de wind ons in zijn snuitje. Maar het was toch nog goed te doen.
Na de hindernissen die op de verkenningsrit naar boven waren gekomen begon het harder te regenen en daarna nog wat harder.
Doornat zijn we uiteindelijk terug in Putte aangekomen. Ditmaal zonder te stoppen in de Biezen om een warme drank te nuttigen.
Hopelijk volgende week terug een droge rit met tekst en uitleg achteraf in het thuislokaal.
Sportieve groet
Willy

Ritverslag 16 september

rit 29

Het was op deze zondag de jaarlijkse rit van TC De Klok met als thema "Kom op tegen kanker". Uit goede gewoonte doen we daar aan mee, maar w rijden wel ons eigen geplande parcours. Nadat Ludo Bocken onze inleg va € 3,- per deelnemer was gaan betalen in het Ravenhof konden we met 13 man vertrekken. Onder leiding van Adri en Ludo de Clerck gingen we op weg, langs Heide naar de verbindingsweg en zo naar Achterbroek. Daar kwamen we in een wirwar van smalle straatjes terecht, tussen de herkenningspunten, eeh, maisvelden door richting Mariabaan. Onderweg krgen we te maken met een afgezet parcours op Nederlands grondgebied i.v.m. een wielerwedstrijd. We konden dus de aangegeven route niet precies meer volgen en werden gedwongen om door te rijden tot aan Stay ok om daar dan linksaf te slaan richting Huijbergsebaan. Daarna ging het richting Kraayenberg en via de oude Zeeuwseweg onder de brug van het Schelde-Rijnkanaal door richting Sophiaweg, over de boerenweggetjes en tussen de weilanden door naar Ossendrecht. Daarna richting Zandvliet en zo door het bos richting Ravenhof. Daar kwamen we terecht in die jaarlijkse gezellige chaos van binnen of buiten zitten, zijn er nog stoelen, wat hebben ze hier allemaal en het gemis aan bitterballen. Maar we vonden de ruimte om met ons groepke die-hards nog wat gezellig na te kaarten onder het genot van een glaasje. De rit was weer goed verlopen en het aantal deelnemers viel zeker niet tegen. Op naar de volgende zondag!

Ritverslag 9 september

Rit 28.

We stonden met 11 mannen en 1 vrouw op het douaneplein om te vertrekken. 12 deelnemers, dat was een tijd geleden. Daarbij een nieuw lid die zich al bij het bestuur had aangemeld, nl. Walter Verbergt, en nog een die voor het eerst met ons mee ging rijden, nl. Roland Mommens. Dat zijn nog eens goede impulsen voor ons bijna noodlijdende groepje. Bij het vertrek hadden we een ritje van 68 km. voor de boeg en het vertrek was vrij gemakkelijk. Richting Groene Papegaai, zo over Huijbergen naar Wouwse Plantage, dan via allerlei polderweggetjes, die onze Willy altijd zo perfect kan vinden, richting Nispen/Roosendaal. Onderweg werd er verschillende keren gelachen vanwege de verdwaling van vorige week. Toen waren we de weg kwijt, door een gebrek aan herkenningspunten of een teveel daarvan op die zo geprezen routeplanners.  Serge zei vorige week onderweg tegen Francis, "kijk eens, een maisveld". Francis antwoordde toen heel droog: "Dat zijn herkenningspunten." Aangezien we in deze rit talloze maisveldherkenningspunten voorbij reden, zorgde dat weer voor de nodige hilariteit. Halverwege de rit werden we een beetje onaangenaam verrast door een stevig tegenwindje. Dat hadden we eigenlijk niet verwacht, dus was het af en toe "stoempen geblazen". Maar ook daar gingen we niet voor opzij. Zo konden we ook rit 28 weer in de boeken bijschrijven nadat we in de Biezen nog een beetje konden nakaarten. Volgende week staat de rit "Kom op tegen kanker" op de rol. Wij rijden onze eigen geplande rit, maar we gaan na afloop dan onze welverdiende consumptie genieten in het Ravenhof. Tot zondag! 

Ritverslag 2 september

Rit 27

Op deze frisse zondagochtend kwamen 9 mensen naar de startplaats. Rina was weer terug na haar blessure, Serge wilde ook weer eens gaan proberen na zijn knieoperatie en Francis was blijkbaar weer terug na een verlofperiode. Mark was net met verlof vertroken. Als we dan bekijken dat de 25-ers uit Stabroek verplichtingen voor de Ganzenrijdersvereniging hadden, en waarschijnlijk de laatste dag voor het einde van de schoolvakantie ook nog een rol speelde bij sommigen onder ons, dan konden we de conclusie maken dat we volgende week dubbele cijfers qua deelnemers kunnen gaan noteren. Willy moest weer werken, maar ook dat is volgend jaar gedaan, want ik verwacht dat we van goede huize zullen moeten komen om hem na zijn pensionering van de 1e plaats van het klassement van de kilometervreter af te kunnen houden. Er stond een ritje van 67 km. op het programma en onder leiding van Adri en Serge gingen we op pad. Maar er stond meer wind dan we hadden verwacht. En nog vervelender, of we nu links of rechts afdraaiden, de wind bleef tegen onze rijrichting waaien. Het ging ondanks alles goed en achter de kopmannen werd er volop gekletst, dus dat gaf weer dat de stemming in de groep als vanouds gezellig was. Tot achter Nispen we de weg kwijtraakten. De Mio van Wim zij "rechtdoor" terwijl Adri rechtsaf wilde. Serge wist het ook niet meer, dus raakten we verdwaald in een doolhof van kleine smalle weggetjes, tussen maisvelden of door een bos. Niemand wist nog waar we waren. Totdat Ludo een herkenningspunt zag en aangaf dat we op een bepaald moment richting Achterbroek aan het rijden waren. Dat bleek te kloppen, maar we hadden wel een omweggetje afgelegd van ruim 12 km. Adri beloofde aan iedereen dat die kilometers genoteerd zouden gaan worden in het klassement. Een schrale troost, maar toch.... Met ons kleine clubje konden we na afloop weer genieten van een heerlijke pastamaaltijd, die onze verbruikte koolhydraten weer snel aan zouden vullen. Vrijdag a.s wordt de lange rit gereden richting Steenbergen over een afstand van 97 kilometer. Hopelijk zijn er weer een aantal 25-ers present om hieraan mee te doen.

Ritverslag 26 augustus.

Rit 26

Vandaag stondt de langste rit van ons seizoen op het programma. Om 08.30 uur stonden we met 9 man aan de start. Het fris weertje en windje reed met ons groepeke mee de polders in. We werden met een rugwindje richting Yerseke gestuwd. Tegen dat we terug richting Putte reden was het windje reeds aangewakkerd tot een wind. Maar het moet gezegd dat de conditie van de aanwezigen op een hoog peil staat want zelfs de tegenwind werd redelijk goed verteerd. Onderweg was er een klein oponthoud toen Willy zijn hand opstak om even halt te houden. Sanitaire stop, riep hij. Toen hij goed en wel afgestapt was bleek iedereen zijn fiets reeds weggelegd of gezet had en al tussen struiken stond. Iedereen had de behoefte maar niemand wou het tempo drukken. Karakter noemen ze dat!!!

Met wisselende kopmannen werd het een mooie aangename sportvoormiddag. In de Biezen aangekomen hebben we nog genoten van een hapje en drankjes, waarvan de koude chocomelkjes waarachtig in grotere glazen werden geserveerd. Hier werd ook al geen probleem van gemaakt. Het was weer een ideale prestatie om de batterijen op te laden.

Vanaf volgende week worden lengte van de ritten terug serieus korter en vertrekken we terug om 09.00uur op het douaneplein.

Sportieve groet

WillyP

Ritverslag 19 augustus.

Opnieuw waren we maar met 7 enthousiastelingen op deze zondag, waarop de Oesterdam op het programma stond. Een ritje van 80 km. Willy moest werken, Mark en Ludo hadden verplichtingen bij een wafelbaken voor de rest nog geen teruggekeerde geblesseerden. Elian had zich verslapen en excuseerde zich via de Whattsappgroep. Jammer, want anders waren we qua deelnemers weer in de dubbele cijfers terechtgekomen. Maar ja, hoop doet leven nietwaar, want er diende zich een gastrijder aan die ons groepje kwam versterken. Hopelijk ook de rest van het seizoen. De wind stond zuidwest, dus we besloten om eerst de dam op te gaan en via Tholen terug naar Putte. Volgens de weerberichten zou er een gematigd windje staan, waar we weinig last van zouden gaan hebben. Maar, alweer bleken de weermannen er stevig naast te zitten. Onderweg via de oude Zeeuwseweg kregen we al een voorproefje. Toen we eenmaal de Oesterdam opdraaiden, kregen we de wind schuin in de rug en klonk al gauw de kreet "Zo tot in Put hee mannen". Tja, dat zouden we wel willen, maar eenmaal aangekomen bij de bocht naar links kregen we de wind vol op onze snuit. En dan is het stuk tot aan de brug heel lang. Maar eenmaal die brug voorbij ging het weer van een leien dakje en trokken we richting Tholen. Op de Thoolse brug werden we voorbijgestoken door de 27-groep. De verleiding was groot om aan te pikken, maar het verstand zei ons dat we ons aan de snelheid moesten houden en geen gekke dingen moesten doen. Zonder problemen arriveerden we bij de Biezen, waar tot onze verbazing er nog plaats was op het terras. We lieten het ons goed smaken. Nog 1 rit van boven de 80 km. volgende week en dan gaan we weer afbouwen. Het einde van het seizoen komt al langzaam in zicht. Hopelijk komen er nog mooie zondagen aan.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 12 augustus.

Zou het door het vervroegde tijdstip van vertrek gekomen zijn, of een andere reden? Feit is, dat we maar met 7 deelnemers aan de start stonden om 8.30 uur. Het was toch volgens onze ritcommissarissen duidelijk afgesproken, gecommuniceerd, gemaild en geWhattsApped ( wat een woord). Maar het betekende wel dat we weer met een sterk uitgedund groepje moesten vertrekken. Al goed dat Vivian Van de Vyver als nieuweling bij ons aansloot, anders waren we maar met zessen geweest. Maar er is altijd plaats voor nieuwelingen, dus zegt het voort, zegt het voort. We hoorden dat Wim Stokmans thuis een ongeval had gehad met als gevolg een paar flinke verwondingen die gehecht moesten worden, dus werd de lijst met geblesseerden weer een beetje langer. Een positief nieuwtje was, dat Peter van Hees weer op de fiets zit en daarmee naar z'n werk rijdt. Dus die mogen we binnenkort hopelijk weer verwachten. Er glooit dus hoop aan de horizon. Maar terug naar de rit. We gingen richting Kruisland en er stond een fris windje. In de heenweg richting Wouwse Plantage viel dat redelijk mee en in een goed tempo en wat gezellig geklets heen en weer konden we de eerste helft van de rit gemakkelijk verwerken. Maar, eenmaal Welberg voorbij richting Kruisland ging het al wat moeilijker en toen we door dat dorpje gereden waren en aan de tweede helft moesten beginnen, kregen we de wind, die volgens mij ook flink was aangewakkerd, vol op de kop. Op zulke momenten vraag ik mij weleens af wat we hier nou leuk aan vinden, maar ja, we zijn er aan begonnen dus moeten we het afmaken ook. Na 55 km. liet ik mij aflossen van de koppositie en kwam eerst Vivian en daarna Fons mee aan kop rijden naast Willy, die daar steeds geen last van blijkt te hebben. Straf hoor! Afijn, zonder verdere problemen konden we de rit via Huijbergen afmaken, maar de grootste hoop van ons groepje was toch blij dat we bij de Biezen arriveerden. Daar zagen we Serge, die na vele weken van afwezigheid door een knieoperatie op z'n eentje een tochtje van 50 km. had gemaakt, om te kijken hoe de knie en de rest van dat imposante lichaam zou reageren op die inspanning. Dat bleek toch positief te zijn, dus kijken we er naar uit als Serge weer bij ons aan zal sluiten. Volgende week rijden we de Oesterdam, 80 km. Kijken wie er dan om 8.30 uur aan de start zal staan.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 5 augustus.

Langzaam komt het einde van de vakantieperiode in zicht en groeit gelukkig het aantal deelnemers van de 25-groep. Deze zondag waren we met 12. Dat geeft de burger moed luidt het spreekwoord en daar gaan we dan maar vanuit. Er stond een ritje op de rol van 77 km. met hier en daar een molshoop waar we overheen moesten, zoals de Kraaijenberg, de Batse Brug en als laatste obstakel de Scheldeweg in Hoogerheide met 7 % stijgingspercentage toch een serieuze kuitenbijter. Het was warm en we besloten het kalmaan te doen. Omdat Willy moest werken werd de koppositie overgelaten aan andere kandidaten en Ludo en Adri namen de honneurs waar. Er kwam gedurende de rit toch weer flink wat wind opzetten, waar we eigenlijk niet op hadden gerekend. Vooral in de polder was het soms "stoempen" en dat was niet zo leuk met deze hitte. De ritcommissarissen besloten daarom om het laatste lusje rond De Leeuw van Vlaanderen/Zandvliet maar te laten schieten en zo werd de rit een beetje ingekort. We kwamen zonder bijzonderheden aan bij de Biezen, waar we zoals gewoonlijk terug konden blikkanders.en op "onze prestaties" van die dag. Veerle trakteerde ons vanwege haar verjaardag en natuurlijk zongen we voor haar uit volle borst "Lang zal ze leven". Met een welgemeende felicitatie konden we deze zondag in een goede sfeer afsluiten. De drie volgende zondagen vertrekken we om 08.30 uur. Dus hou hier rekening mee. Vrijdag a.s. staat de "Koninginnenrit" voor de 25/27 op de agenda, een tochtje naar de Grevelingendam en over Oude Tonge terug. 128 km. Vertrek om 09.00 uur op het Douaneplein. Bij de laatste lange rit waren er bar weinig 25-ers die meegereden hebben. Hopelijk is dat vrijdag a.s. anders.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 29 juli.

Alweer de laatste zondag van juli. Wat gaat het toch allemaal snel. Er stond een ritje van 77 km op het programma, waarvoor 10 van onze fietsliefhebbers aan de start stonden. Het was lekker fietsweer en zoals de voorspellingen op de weersites te zien waren, zou dat mogelijk pas tegen de avond kunnen veranderen. Met een zuidoostenwind op kop gingen we langs de Kalmthoutse heide richting Zundert. Willy had een alternatieve route ontdekt om dat beruchte slechte fietspad te kunnen ontwijken. Deze alternatieve route bleek een schot in de roos. Die houden we er in! Eenmaal Zundert voorbij gingen we richting Schijf. Ineens kwam er een klein hondje het fietspad opgelopen en Willy kon dat beestje niet meer ontwijken. Willy en Dirk wisten een valpartij ternauwernood te voorkomen en het hondje liep jankend verder over het fietspad en verdween ergens uit ons zicht. Toen Willy en Dirk een beetje van de schrik waren bekomen konden we onze tocht verderzetten. Uiteraard een beetje met de bibbers, maar na verloop van tijd verdwenen die ook. Tja, het blijft gevaarlijk, zo'n loslopend beestje. Intussen was de wind wat gedraaid en merkten dat de weermannen er weer flink naast zaten want er was een windkracht 3 voorspeld, maar wat wij nu tegen kregen was duidelijk meer. Met wat meer moeite konden we zonder verdere kleerscheuren de rit bij de Biezen afsluiten en alles nog eens de revue laten passeren. Hopelijk zijn er de komende week weer wat vakantiegangers en geblesseerden terug, zodat ons groepje weer wat groter wordt.

Groetjes, Adri.

 

Ritverslag 22 juli.

Rit 21.

Het was weer afwachten geblazen op het Douaneplein. Wie zou er mee gaan rijden op deze mooie zondag? Aan het weer zou het zeker niet liggen, want we zagen een strakblauwe hemel en voelden een lekkere temperatuur. Niet teveel wind. En er lag een mooi ritje op ons te wachten. Uiteindelijk gingen we met 9 man op weg. Glenn had de rit op Strava vastgelegd en Adri wist de route zeker tot aan Wouwse Plantage. Dus vol goede moed werd de rit aangevangen. In het eerste gedeelte was er geen enkel probleem. Echter, toen we bij Wouwse Plantage waren aangekomen en Adri aan Glenn vroeg hoe we nu precies verder moesten, kon Glenn slechts zeggen "Keer nu terug". Tja, de digitale wereld maakt het ons dikwijls gemakkelijk, maar nu waren we er toch echt niet mee geholpen. Onder leiding van Adri, die ongeveer wel wist waar we moesten uitkomen, reden we richting Nispen. Daar kwamen we echter een struikelblok tegen in de vorm van een lange stoet antieke landbouwtrekkers, die behoorlijk wat stank en overige luchtvervuiling produceerden. Dus moesten we proberen om er zo snel mogelijk vanaf te komen. Dat lukte na een dikke 1,5 kilometer, waar de stoet met trekkers linksaf sloeg. Eigenlijk wel onze route, maar dit konden we niet vol blijven houden. Dus namen we een alternatieve weg, die ons uiteindelijk in Horendonk deed belanden. Daarvandaan wisten we de originele route weer op te pikken en konden we via de Verbindingsstraat over de Kalmthoutse Heide terug naar Putte. Daar konden we nog gezellig even napraten over onze avonturen en natuurlijk over de Tour de France.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 15 juli.

Rit 20

De vertrektijd voor een ritje over de Oesterdam was een half uur vervroegd, dus om 8.30 uur moest er verzameld worden op het douaneplein. Dat bleek voor een paar vaste deelnemers toch een struikelblok, want vlak voor 09.00 uur stonden er nog drie te wachten op de anderen, die allang vertrokken waren. Dus zijn die drie dan maar met de 27-groep meegereden. Dezelfde rit, maar dan in tegenovergestelde richting. Ze kwamen elkaar tegen toen de brug op de Oesterdam open stond en iedereen moest wachten. Natuurlijk bracht dat de nodige hilariteit met zich mee. Het was een prachtig fietsweertje op die mooie zondag. Maar het wordt toch tijd dat de vakantiegangers terug gaan keren, want ons ploegje heeft duidelijk aanvulling nodig. In de Biezen kwamen twee van onze geblesseerden nog even goeiedag zeggen. Serge was met de gewone fiets na zijn operatie en dat is natuurlijk heel positief. Gerrit kwam ook  nog even kijken en dat was een hartelijk weerzien, want we hebben hem nog niet veel gezien dit jaar na zijn sleutelbeenbreuk. Dat biedt perspectieven nietwaar?

Groetjes, Adri.

Ritverslag 8 juli

Rit 19.

Om alle misverstanden te voorkomen hebben we de nummering van de ritten aangehouden in het klassement, waardoor rit 18 rit 19 werd en rit 19 rit 18. Wie het nog kan volgen is goed wakker, voor de anderen, neem maar aan dat het allemaal klopt wat hier staat. De vakantie en de geblesseerden en revaliderenden enz. maakten dat we deze zondag maar met 6 man aan de start stonden. Dus we blijven hopen op betere tijden. Het werd een ritje van 76 km. richting Schijf / Achtmaal. Een lekker zonnetje bescheen ons vanaf de start. Af en toe een windje, maar niet onoverkomenlijk, en het tempo zat er vanaf de start goed in. Geen bijzonderheden onderweg, behalve de nieuwe fiets van Wim, waar we stiekum natuurlijk een beetje jaloers op zijn. Door het straffe tempo waren we vroeg terug en hadden we volop plaats op het terras in de Biezen, waar we de laatste moppen en kwinkslagen weer uit konden wisselen. Want dat hoort er ook bij nietwaar? Hopelijk volgende week weer wat meer mensen aan de start.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 1 juli

Rit 18.

Daar deze ochtend in onze contreien het NK wegkampioenschap voor profs plaats vond hebben wij ons ritschema aangepast. Om in Nispen geen moeilijkheden te ondervinden zijn we vandaag de Zeeuwse polders gaan onveilig maken.Bij hoogzomerweer stonden we eigenlijk met een zeer beperkt aantal zonnekloppers aan de start. Met 7 onverschrokkenen zijn we met een zalig windje in de rug de polders ingedoken. Glenn en Johan hadden wederom 2 vrienden (Danny en Hans) kunnen overtuigen om eens te komen proeven van onze 25ers. En Eddy van 27ers kwam na 4 weken zonder koersfiets terug wat kilometerkes inrijden. Aan de gesprekken en geluid te horen waren we precies een peloton van 20 man waard. Maar in de terugweg was de wind een bepalende factor wat betreft het stilvallen van die gesprekken. We hadden allen onze energie nodig om ons tempo te kunnen aanhouden, maar zoals heel dikwijls kwam het karakter naar boven. Men zegt soms: verstand op nul en stoempen maar. En zo zag je ieder zijn deel op kop zijn werk doen. Chapeau!!! Aangekomen in de Biezen had Elian (rugkwaal) reeds een tafel voor ons gereserveerd en konden we daar onze straffe toeren uit de doeken doen. Maar het wordt hoge tijd dat onze groepeke terug een groep wordt. Door omstandigheden, andere verplichtingen, verlof en zeker de vele gekwetsten en revaliderenden liggen we de laatste (en komende) weken in een hoekje waarin de klappen vallen. Het mag eens stoppen!!! Dus volgende weken steken we een tandje bij. Sportieve groet,

WillyP

Ritverslag 24 juni

Rit 17

Met 10 mensen stonden we aan de start op deze zonnige zondag. Toch een stevig tegenwindje, dat vooral in de heenweg af en toe best lastig was. Willy moest werken, de andere ritcommissarissen waren op vakantie of hadden andere dingen te doen, dus onder leiding van Adri reden we richting Welberg/Kruisland/Moerstraten via Wouwse Plantage/Heerle. De wind was toch zodanig lastig dat Adri 5 verschillende kopmannen versleet. Walter was in Huijbergen al teruggedraaid, want hij voelde zich niet lekker. Adri hoorde dat pas in Heerle en dat is natuurlijk niet goed. Iemand die niet goed in zijn vel zit, laat je niet alleen terug naar huis rijden. Dus dat moeten we onze 25-ers toch weer even inpeperen. Toen we eenmaal Moerstraten voorbij waren kregen we de wind mee en ging het gezwind richting Putte, waar we ruim op tijd waren om een plaatsje te veroveren op het terras bij de Biezen. sÁvonds hoorden we dat Walter gestopt was bij 't Puts Meuleke en dat zijn vrouw hem daar op is komen halen. Walter is daarna ter observatie opgenomen in het ziekenhuis. We hopen dat het weer snel goed met hem gaat. Dat is dus een reden temeer om de nadruk te leggen op het feit dat iemand die zich niet goed voelt tijdens een rit niet alleen gelaten mag worden. Of hij/zij dat nou leuk vind of niet.

Groetjes, Adri.

 

Ritverslag 17 juni

rit 16.

Vol goede moed vertrokken we om 09.00 uur met 8 mannen en 3 dames voor een ritje door het Zeeuwse polderlandschap van 71 km. Er stond een behoorlijke wind en die hadden we natuurlijk tegen of schuin voor. Toch best wat lastig. Maar met Willy en af en toe afwisselend Elian en Glenn op kop reden we gestaag het parcours af, in de hoop dat bij de volgende bocht het wat minder lastig zou zijn. Toen we in de buurt van Waarde eenmaal langs de Westerscheldedijk de route volgden, kregen we onze verdiende beloning, de wind in de rug. Oh, wat is fietsen dan toch zalig!!! Er gebeurde niets noemenswaardig onderweg, dus konden we lekker kletsen en diverse oude sjieke auto's bewonderen, die kennelijk meededen aan een of andere rally. Op weg naar de Batse brug kregen we vanuit de verte zicht op een andere groep Spartanen. De 30-ers gingen ons passeren op weg naar de brug. Toen we eenmaal bovenop de brug waren gebeurde er helaas toch een valpartij. Toen bleek dat onze clubcorifee Jan Janssen door een of andere manoeuvre ten val was gekomen. Gelukkig kwam Jan er zonder breuken of ander schadelijk letsel vanaf, buiten een paar snij- en schaafwonden. Met behulp van het verbanddoosje van Adri en de technisch/medische kennis van Chantal werd Jan van het nodige verband voorzien en konden we na enige tijd weer verdergaan met onze rit. Wat mij wel verbaasde dat was dat geen van die dertigers een of ander hulpmiddel voor onderweg bij zich had, zoals pleisters, ontsmettingsmiddel of verbandgaasjes. Een kwestie waarover toch nagedacht moet worden. Of is iedere gram gewicht extra bij die snelheid zo hinderlijk? Kom Spartanen, denk aan je medeclubleden en zorg ervoordat iemand uit je groep de hulpmiddelen bij zich heeft om een eerste hulpverlening toe te passen als dat nodig is. Toen we aankwamen in Putte bleek het cafe de Biezen te klein te zijn om alle Spartanen te herbergen en moesten we buiten ons napraatje houden. Gelukkig viel dat uit de wind best te doen. Serge kwam ter gelegenheid van zijn verjaardag ons nog trakteren, wat natuurlijk bijzonder op prijs werd gesteld. We vroegen ons ook af hoe het is gesteld met onze maatjes in de ziekenboeg, Gerrit, Peter en Yves. Tot volgende zondag.

 

Groetjes, Adri.

 

 

Ritverslag 10 juni.

Rit 15

We waren met z'n tienen om de rit van deze zondag aan te vangen. Onze kleine grote hoofdman moest helaas werken dus moesten we zonder zijn leiding van start. De enige die de verkenningsrit had meegereden met Willy was Ger maar, met alle respect, onze ervaringen hebben inmiddels geleerd dat dat geen zekerheid biedt voor een juiste route. Dus dan zijn we maar met behulp van de ervaring van Adri en de Mio van Wim op pad gegaan. De eerste 40 km. gingen perfect, met Adri, Elian en Glenn op kop. In Heide kreeg Walter helaas een lekke band, wat tot enig oponthoud zorgde. Maar zoals wij zijn, met verkrachte eenden, pardon, vereende krachten werd dat snel opgelost. Tijdens die gedwongen pauze waren de kwinkslagen en verdere flauwekul weer alom aanwezig, dus zou het weer gezellig worden onderweg. En daar doen we het tenslotte voor. Na 40 km. stopte de Mio van Wim ermee en werd er helaas niet geluisterd naar kopman Adri. Prompt ging het bij Roosendaal verkeerd en sloegen we ook nog af richting Nispen, terwijl we daar rechtdoor hadden gemoeten. Maar, alle wegen leiden naar Putte als het er opaan komt en zo zijn we op het einde een paar kilometer tekort gekomen. Maar dat mocht de pret niet drukken en wordt weer maar eens bewezen dat de GPS van Willy eigenlijk onmisbaar is voor onze groep.

Jullie zullen merken dat het klassement in een nieuw jasje is gestoken. Het oude formulier bleek een aantal bugs te hebben, waardoor de optelsom van het aantal gereden kilometers niet meer klopte. Ik heb samen met mijn vrouw Nancy de zondagavond gevuld met een poging om dat te herstellen, maar dat is niet gelukt. Het klassement dat nu op de site staat is nu weer up to date. Dat scheelt voor mij weer een stuk frustratie.

Voor diegenen die tijd en zin hebben, woensdag rijden we de rit van komende zondag. Om 9.00 uur vertrekken aan het Douaneplein. Vrijdag staat er weer een lange rit op het programma naar Yerseke. Vertrek om 9.30 uur aan het Douaneplein.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 3 juni.

Rit 14.

Op deze zonnige zondag stonden er weer 13 vertrekkers te trappelen van ongeduld op het Douaneplein om het zondagse ritje weer af te gaan leggen. Deze keer ging het via allerlei omwegen richting Welberg. Willy had weer enkele weggetjes ontdekt waar we nog nooit waren geweest. Maar we zijn altijd in voor het ontdekken van nieuwe horizonten en het was fantastisch fietsweer. Niet teveel wind en met Glenn en Willy aan de leiding van ons groepje ging het crescendo in de polder. Hier en daar wat steentjes, maar dat mocht geen bezwaar zijn. Sommigen onder ons waren compleet verdwaald leek het wel, want regelmatig kwam de vraag "waar zijn we nou ergens"? Maar met zulke kopmannen komt alles goed terecht. Eenmaal ten westen van Roosendaal kregen we te maken met grote groepen meestal oudere mensen, die blijkbaar aan een uitgezette fietstocht deelnamen. Dat gaf hier en daar wel wat probleempjes, maar met een vriendelijke groet en een fietsbel kwamen we daar ook wel doorheen. Beter zo dan te gaan roepen en schelden bij wijze van spreken. Zo helpen we het imago van de tourfietser weer wat de goede kant op, want de weg is er voor iedereen nietwaar? Na 71 km. kwamen we bij de Biezen aan voor een welverdiend drankje (of  twee) en konden we weer de nodige kwinkslagen over tafel laten rollen. Toch een gezellige ploeg, die 25ers. We kijken weer al uit naar de volgende zondag.

 

Ritverslag 27 mei.

Rit 13

Er stonden 13 vertrekkers klaar van de 25-groep voor een rit van 80 km. die speciaal door Willy was samengesteld in het kader van het herdenken van onze overleden fietskameraden, in het bijzonder Willy Maes, Mark Verhulst en Wim van Rooijen die ons helaas veel te vroeg ontvallen zijn. Willy had een parcours samengesteld dat in onderdelen een speciale voorkeur bij die drie mannen had. Wim van Rooijen had in de polder met tegenwind altijd de uitdrukking "ik zat tegen die wind in te harken," zodus reden we een stukje in de polders tussen Ossendrecht en Bath. En warempel, daar hadden we een flinke oostenwind pal op onze neus. Mark Verhulst verheugde zich altijd als de Kraaienberg in het parcours was opgenomen, dus die mocht in deze rit niet ontbreken. En Willy Maes had een favoriet rondje langs de begraafplaats Bergen op Zoom en zo achterom over de Kalmthoutse heide.

Voor het vertrek op het douaneplein vertelde Willy in een voorwoordje wat de bedoeling van deze rit precies was. Dat we niet in absolute stilte deze rit moesten gaan rijden, maar dat we ons normale gedrag gewoon konden voortzetten. Niet elke deelnemer heeft deze drie mannen gekend. Daarom werd aan diegenen die hen wel heeft gekend gevraagd om tijdens deze rit eens aan hen te denken, zodat ze niet worden vergeten. Wat dat is het belangrijkste, wel uit het oog, maar niet uit het hart. En zo hebben we dat parcours ook afgelegd. En dat gaf ergens in het achterhoofd (bij mij althans) toch een gevoel van tevredenheid dat we dat op deze manier hebben gedaan. Complimenten aan Willy Peuss, om dit zo in elkaar te zetten.

Halverwege haakten Mark van Belle en Ludo Bocken af om s'middags bij de Zusters Clarissen te gaan helpen tijdens de familiedag en Mart de Wit haakte voor de Kalmthoutse heide ook af wegens lichamelijke klachten. Yves van Bergen reed in Heide Kalmthout rechtdoor naar huis en zo werd het bijna nog het verhaal van de 10 kleine negertjes. Er bleven er steeds minder over. Maar met 9 haalden we de finish, waar we op het terras van de Biezen nog eens na konden praten.

 

 

 

 

Ritverslag 13 mei

Rit 11

 

Het triestig grijs uitziende hemelgewelf was een groot verschil met de zomers zonnige zondag van vorige week.

Dit was direct merkbaar aan de opkomst. Ditmaal stonden er 6 moedigen aan de vertrekzone.

Maar niet getreurd, met volle moed zijn we aan de rit begonnen.

Direct na de start heeft Glen zich mee op kop gesetteld om de volledige rit daar te rijden.

Op de Verbindingsweg in de heide werden we al gewaar dat de wind ook een spelbepaler ging worden.

Maar iedereen wist dit redelijk gemakkelijk te overbruggen. Dat bleek achteraf toen de cijfertjes ter sprake kwamen.

Op het jaagpad van Schelderijnverbinding kregen we het voordeel van de wind en konden we rustig naar de Biezen peddelen.

Niet zonder oponthoud van lekke band bij Willy.

Marc ontfermde zich om deze in recordtempo te wisselen en zo konden we genieten van nog een gezellige nabespreking aldaar.

Op naar volgende avonturen!

Sportieve groet

WillyP

 

Ritverslag 6 mei.
Het zal zeker aan het goede weer gelegen hebben, want om 09.00 uur stonden we met 17 klaar op het Douaneplein om de rit van 67 km. aan te vangen. Dat was al een tijdje geleden dat we nog eens met zoveel waren. Willy had wat hoogtemeters ingepland, want naast de Scheldeweg in Hoogerheide met zijn klimmetje van 7 % stond ook de lange zijde van de Rijzende weg en de Kraaienberg op het programma. De Rijzende weg moesten we echter overslaan, omdat ze daar aan nieuwe gasleidingen aan het werken waren. Dus werd het een lange afdaling vanaf het oorlogsmonument richting Non Plus Ultra. Dat ging wel lekker zo. Het warme zonnetje had er wel voor gezorgd dat we ons van de nodige bescherming tegen zonnebrand moesten voorzien. Er stond behoorlijk minder wind dan tijdens de verkenningsrit van de woensdag daarvoor, dus met een vlot gangetje legden we ons parcours af. Helaas vlak bij huis onder Heide-Kalmthout ontstond er een gevaarlijke situatie tussen een auto en de voorste mensen in onze groep. De auto kwam van rechts, dus had wel voorrang. Tijdens het remmen kwam Marc van Hoeydonck ten val, maar gelukkig zonder schadelijke gevolgen. Hier en daar wat schaafwondjes, maar gelukkig niets aan zijn rug, waar aanvankelijk voor werd gevreesd. Na de rit waren we ruim op tijd om een plaatsje te vinden op het terras bij de Biezen, waar we nog wat konden nakaarten en op een geslaagde rit konden terugzien.
Groetjes, Adri.