ritimpressies

25-groep

Ritverslag 8 juli

Rit 19.

Om alle misverstanden te voorkomen hebben we de nummering van de ritten aangehouden in het klassement, waardoor rit 18 rit 19 werd en rit 19 rit 18. Wie het nog kan volgen is goed wakker, voor de anderen, neem maar aan dat het allemaal klopt wat hier staat. De vakantie en de geblesseerden en revaliderenden enz. maakten dat we deze zondag maar met 6 man aan de start stonden. Dus we blijven hopen op betere tijden. Het werd een ritje van 76 km. richting Schijf / Achtmaal. Een lekker zonnetje bescheen ons vanaf de start. Af en toe een windje, maar niet onoverkomenlijk, en het tempo zat er vanaf de start goed in. Geen bijzonderheden onderweg, behalve de nieuwe fiets van Wim, waar we stiekum natuurlijk een beetje jaloers op zijn. Door het straffe tempo waren we vroeg terug en hadden we volop plaats op het terras in de Biezen, waar we de laatste moppen en kwinkslagen weer uit konden wisselen. Want dat hoort er ook bij nietwaar? Hopelijk volgende week weer wat meer mensen aan de start.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 1 juli

Rit 18.

Daar deze ochtend in onze contreien het NK wegkampioenschap voor profs plaats vond hebben wij ons ritschema aangepast. Om in Nispen geen moeilijkheden te ondervinden zijn we vandaag de Zeeuwse polders gaan onveilig maken.Bij hoogzomerweer stonden we eigenlijk met een zeer beperkt aantal zonnekloppers aan de start. Met 7 onverschrokkenen zijn we met een zalig windje in de rug de polders ingedoken. Glenn en Johan hadden wederom 2 vrienden (Danny en Hans) kunnen overtuigen om eens te komen proeven van onze 25ers. En Eddy van 27ers kwam na 4 weken zonder koersfiets terug wat kilometerkes inrijden. Aan de gesprekken en geluid te horen waren we precies een peloton van 20 man waard. Maar in de terugweg was de wind een bepalende factor wat betreft het stilvallen van die gesprekken. We hadden allen onze energie nodig om ons tempo te kunnen aanhouden, maar zoals heel dikwijls kwam het karakter naar boven. Men zegt soms: verstand op nul en stoempen maar. En zo zag je ieder zijn deel op kop zijn werk doen. Chapeau!!! Aangekomen in de Biezen had Elian (rugkwaal) reeds een tafel voor ons gereserveerd en konden we daar onze straffe toeren uit de doeken doen. Maar het wordt hoge tijd dat onze groepeke terug een groep wordt. Door omstandigheden, andere verplichtingen, verlof en zeker de vele gekwetsten en revaliderenden liggen we de laatste (en komende) weken in een hoekje waarin de klappen vallen. Het mag eens stoppen!!! Dus volgende weken steken we een tandje bij. Sportieve groet,

WillyP

Ritverslag 24 juni

Rit 17

Met 10 mensen stonden we aan de start op deze zonnige zondag. Toch een stevig tegenwindje, dat vooral in de heenweg af en toe best lastig was. Willy moest werken, de andere ritcommissarissen waren op vakantie of hadden andere dingen te doen, dus onder leiding van Adri reden we richting Welberg/Kruisland/Moerstraten via Wouwse Plantage/Heerle. De wind was toch zodanig lastig dat Adri 5 verschillende kopmannen versleet. Walter was in Huijbergen al teruggedraaid, want hij voelde zich niet lekker. Adri hoorde dat pas in Heerle en dat is natuurlijk niet goed. Iemand die niet goed in zijn vel zit, laat je niet alleen terug naar huis rijden. Dus dat moeten we onze 25-ers toch weer even inpeperen. Toen we eenmaal Moerstraten voorbij waren kregen we de wind mee en ging het gezwind richting Putte, waar we ruim op tijd waren om een plaatsje te veroveren op het terras bij de Biezen. sÁvonds hoorden we dat Walter gestopt was bij 't Puts Meuleke en dat zijn vrouw hem daar op is komen halen. Walter is daarna ter observatie opgenomen in het ziekenhuis. We hopen dat het weer snel goed met hem gaat. Dat is dus een reden temeer om de nadruk te leggen op het feit dat iemand die zich niet goed voelt tijdens een rit niet alleen gelaten mag worden. Of hij/zij dat nou leuk vind of niet.

Groetjes, Adri.

 

Ritverslag 17 juni

rit 16.

Vol goede moed vertrokken we om 09.00 uur met 8 mannen en 3 dames voor een ritje door het Zeeuwse polderlandschap van 71 km. Er stond een behoorlijke wind en die hadden we natuurlijk tegen of schuin voor. Toch best wat lastig. Maar met Willy en af en toe afwisselend Elian en Glenn op kop reden we gestaag het parcours af, in de hoop dat bij de volgende bocht het wat minder lastig zou zijn. Toen we in de buurt van Waarde eenmaal langs de Westerscheldedijk de route volgden, kregen we onze verdiende beloning, de wind in de rug. Oh, wat is fietsen dan toch zalig!!! Er gebeurde niets noemenswaardig onderweg, dus konden we lekker kletsen en diverse oude sjieke auto's bewonderen, die kennelijk meededen aan een of andere rally. Op weg naar de Batse brug kregen we vanuit de verte zicht op een andere groep Spartanen. De 30-ers gingen ons passeren op weg naar de brug. Toen we eenmaal bovenop de brug waren gebeurde er helaas toch een valpartij. Toen bleek dat onze clubcorifee Jan Janssen door een of andere manoeuvre ten val was gekomen. Gelukkig kwam Jan er zonder breuken of ander schadelijk letsel vanaf, buiten een paar snij- en schaafwonden. Met behulp van het verbanddoosje van Adri en de technisch/medische kennis van Chantal werd Jan van het nodige verband voorzien en konden we na enige tijd weer verdergaan met onze rit. Wat mij wel verbaasde dat was dat geen van die dertigers een of ander hulpmiddel voor onderweg bij zich had, zoals pleisters, ontsmettingsmiddel of verbandgaasjes. Een kwestie waarover toch nagedacht moet worden. Of is iedere gram gewicht extra bij die snelheid zo hinderlijk? Kom Spartanen, denk aan je medeclubleden en zorg ervoordat iemand uit je groep de hulpmiddelen bij zich heeft om een eerste hulpverlening toe te passen als dat nodig is. Toen we aankwamen in Putte bleek het cafe de Biezen te klein te zijn om alle Spartanen te herbergen en moesten we buiten ons napraatje houden. Gelukkig viel dat uit de wind best te doen. Serge kwam ter gelegenheid van zijn verjaardag ons nog trakteren, wat natuurlijk bijzonder op prijs werd gesteld. We vroegen ons ook af hoe het is gesteld met onze maatjes in de ziekenboeg, Gerrit, Peter en Yves. Tot volgende zondag.

 

Groetjes, Adri.

 

 

Ritverslag 10 juni.

Rit 15

We waren met z'n tienen om de rit van deze zondag aan te vangen. Onze kleine grote hoofdman moest helaas werken dus moesten we zonder zijn leiding van start. De enige die de verkenningsrit had meegereden met Willy was Ger maar, met alle respect, onze ervaringen hebben inmiddels geleerd dat dat geen zekerheid biedt voor een juiste route. Dus dan zijn we maar met behulp van de ervaring van Adri en de Mio van Wim op pad gegaan. De eerste 40 km. gingen perfect, met Adri, Elian en Glenn op kop. In Heide kreeg Walter helaas een lekke band, wat tot enig oponthoud zorgde. Maar zoals wij zijn, met verkrachte eenden, pardon, vereende krachten werd dat snel opgelost. Tijdens die gedwongen pauze waren de kwinkslagen en verdere flauwekul weer alom aanwezig, dus zou het weer gezellig worden onderweg. En daar doen we het tenslotte voor. Na 40 km. stopte de Mio van Wim ermee en werd er helaas niet geluisterd naar kopman Adri. Prompt ging het bij Roosendaal verkeerd en sloegen we ook nog af richting Nispen, terwijl we daar rechtdoor hadden gemoeten. Maar, alle wegen leiden naar Putte als het er opaan komt en zo zijn we op het einde een paar kilometer tekort gekomen. Maar dat mocht de pret niet drukken en wordt weer maar eens bewezen dat de GPS van Willy eigenlijk onmisbaar is voor onze groep.

Jullie zullen merken dat het klassement in een nieuw jasje is gestoken. Het oude formulier bleek een aantal bugs te hebben, waardoor de optelsom van het aantal gereden kilometers niet meer klopte. Ik heb samen met mijn vrouw Nancy de zondagavond gevuld met een poging om dat te herstellen, maar dat is niet gelukt. Het klassement dat nu op de site staat is nu weer up to date. Dat scheelt voor mij weer een stuk frustratie.

Voor diegenen die tijd en zin hebben, woensdag rijden we de rit van komende zondag. Om 9.00 uur vertrekken aan het Douaneplein. Vrijdag staat er weer een lange rit op het programma naar Yerseke. Vertrek om 9.30 uur aan het Douaneplein.

Groetjes, Adri.

Ritverslag 3 juni.

Rit 14.

Op deze zonnige zondag stonden er weer 13 vertrekkers te trappelen van ongeduld op het Douaneplein om het zondagse ritje weer af te gaan leggen. Deze keer ging het via allerlei omwegen richting Welberg. Willy had weer enkele weggetjes ontdekt waar we nog nooit waren geweest. Maar we zijn altijd in voor het ontdekken van nieuwe horizonten en het was fantastisch fietsweer. Niet teveel wind en met Glenn en Willy aan de leiding van ons groepje ging het crescendo in de polder. Hier en daar wat steentjes, maar dat mocht geen bezwaar zijn. Sommigen onder ons waren compleet verdwaald leek het wel, want regelmatig kwam de vraag "waar zijn we nou ergens"? Maar met zulke kopmannen komt alles goed terecht. Eenmaal ten westen van Roosendaal kregen we te maken met grote groepen meestal oudere mensen, die blijkbaar aan een uitgezette fietstocht deelnamen. Dat gaf hier en daar wel wat probleempjes, maar met een vriendelijke groet en een fietsbel kwamen we daar ook wel doorheen. Beter zo dan te gaan roepen en schelden bij wijze van spreken. Zo helpen we het imago van de tourfietser weer wat de goede kant op, want de weg is er voor iedereen nietwaar? Na 71 km. kwamen we bij de Biezen aan voor een welverdiend drankje (of  twee) en konden we weer de nodige kwinkslagen over tafel laten rollen. Toch een gezellige ploeg, die 25ers. We kijken weer al uit naar de volgende zondag.

 

Ritverslag 27 mei.

Rit 13

Er stonden 13 vertrekkers klaar van de 25-groep voor een rit van 80 km. die speciaal door Willy was samengesteld in het kader van het herdenken van onze overleden fietskameraden, in het bijzonder Willy Maes, Mark Verhulst en Wim van Rooijen die ons helaas veel te vroeg ontvallen zijn. Willy had een parcours samengesteld dat in onderdelen een speciale voorkeur bij die drie mannen had. Wim van Rooijen had in de polder met tegenwind altijd de uitdrukking "ik zat tegen die wind in te harken," zodus reden we een stukje in de polders tussen Ossendrecht en Bath. En warempel, daar hadden we een flinke oostenwind pal op onze neus. Mark Verhulst verheugde zich altijd als de Kraaienberg in het parcours was opgenomen, dus die mocht in deze rit niet ontbreken. En Willy Maes had een favoriet rondje langs de begraafplaats Bergen op Zoom en zo achterom over de Kalmthoutse heide.

Voor het vertrek op het douaneplein vertelde Willy in een voorwoordje wat de bedoeling van deze rit precies was. Dat we niet in absolute stilte deze rit moesten gaan rijden, maar dat we ons normale gedrag gewoon konden voortzetten. Niet elke deelnemer heeft deze drie mannen gekend. Daarom werd aan diegenen die hen wel heeft gekend gevraagd om tijdens deze rit eens aan hen te denken, zodat ze niet worden vergeten. Wat dat is het belangrijkste, wel uit het oog, maar niet uit het hart. En zo hebben we dat parcours ook afgelegd. En dat gaf ergens in het achterhoofd (bij mij althans) toch een gevoel van tevredenheid dat we dat op deze manier hebben gedaan. Complimenten aan Willy Peuss, om dit zo in elkaar te zetten.

Halverwege haakten Mark van Belle en Ludo Bocken af om s'middags bij de Zusters Clarissen te gaan helpen tijdens de familiedag en Mart de Wit haakte voor de Kalmthoutse heide ook af wegens lichamelijke klachten. Yves van Bergen reed in Heide Kalmthout rechtdoor naar huis en zo werd het bijna nog het verhaal van de 10 kleine negertjes. Er bleven er steeds minder over. Maar met 9 haalden we de finish, waar we op het terras van de Biezen nog eens na konden praten.

 

 

 

 

Ritverslag 13 mei

Rit 11

 

Het triestig grijs uitziende hemelgewelf was een groot verschil met de zomers zonnige zondag van vorige week.

Dit was direct merkbaar aan de opkomst. Ditmaal stonden er 6 moedigen aan de vertrekzone.

Maar niet getreurd, met volle moed zijn we aan de rit begonnen.

Direct na de start heeft Glen zich mee op kop gesetteld om de volledige rit daar te rijden.

Op de Verbindingsweg in de heide werden we al gewaar dat de wind ook een spelbepaler ging worden.

Maar iedereen wist dit redelijk gemakkelijk te overbruggen. Dat bleek achteraf toen de cijfertjes ter sprake kwamen.

Op het jaagpad van Schelderijnverbinding kregen we het voordeel van de wind en konden we rustig naar de Biezen peddelen.

Niet zonder oponthoud van lekke band bij Willy.

Marc ontfermde zich om deze in recordtempo te wisselen en zo konden we genieten van nog een gezellige nabespreking aldaar.

Op naar volgende avonturen!

Sportieve groet

WillyP

 

Ritverslag 6 mei.
Het zal zeker aan het goede weer gelegen hebben, want om 09.00 uur stonden we met 17 klaar op het Douaneplein om de rit van 67 km. aan te vangen. Dat was al een tijdje geleden dat we nog eens met zoveel waren. Willy had wat hoogtemeters ingepland, want naast de Scheldeweg in Hoogerheide met zijn klimmetje van 7 % stond ook de lange zijde van de Rijzende weg en de Kraaienberg op het programma. De Rijzende weg moesten we echter overslaan, omdat ze daar aan nieuwe gasleidingen aan het werken waren. Dus werd het een lange afdaling vanaf het oorlogsmonument richting Non Plus Ultra. Dat ging wel lekker zo. Het warme zonnetje had er wel voor gezorgd dat we ons van de nodige bescherming tegen zonnebrand moesten voorzien. Er stond behoorlijk minder wind dan tijdens de verkenningsrit van de woensdag daarvoor, dus met een vlot gangetje legden we ons parcours af. Helaas vlak bij huis onder Heide-Kalmthout ontstond er een gevaarlijke situatie tussen een auto en de voorste mensen in onze groep. De auto kwam van rechts, dus had wel voorrang. Tijdens het remmen kwam Marc van Hoeydonck ten val, maar gelukkig zonder schadelijke gevolgen. Hier en daar wat schaafwondjes, maar gelukkig niets aan zijn rug, waar aanvankelijk voor werd gevreesd. Na de rit waren we ruim op tijd om een plaatsje te vinden op het terras bij de Biezen, waar we nog wat konden nakaarten en op een geslaagde rit konden terugzien.
Groetjes, Adri.